Styl elżbietański, czyli renesans w Anglii
Każda epoka wykształca swój charakterystyczny styl architektoniczny. Ramy poszczególnych nurtów są stałe dla większości europejskich kultur. Jednak, ze względu na różnice kulturowe, społeczne i polityczne, w każdym kraju wykształcają się specyficzne cechy narodowe danego stylu. W Anglii w okresie renesansu powstał styl elżbietański. Antyki z tego okresu, choć trudnodostępne i kosztowne, są łakomym kąskiem dla wielu doświadczonych kolekcjonerów. Czym charakteryzował się styl elżbietański? Jak urządzane były wnętrza na przełomie XVI i XVII wieku? Sprawdź!

Charakterystyka stylu elżbietańskiego
Styl elżbietański rozwijał się w Anglii w okresie panowania królowej Elżbiety I Tudor, czyli w latach 1558-1603. Okres uważa się za czas świetności kraju, a Elżbieta I do tej pory uchodzi za jednego z najwybitniejszych monarchów brytyjskich. Anglicy zawdzięczają jej nie tylko rozkwit gospodarczy, ale również kulturowy.
Czym charakteryzował się styl elżbietański? Cechy nurtu najwyraźniej dostrzec można w architekturze świeckiej (a przede wszystkim rezydencjach szlacheckich) i wyposażeniu wnętrz. Rezydencje elżbietańskie były bogato wyposażone i dopracowane w szczegółach. Rozbudowana ornamentyka, boazerie, kominki i sztukaterie były oznaką statusu gospodarzy.
Do najbardziej charakterystycznych budynków zaprojektowanych w stylu elżbietańskim należą pałac Longleat w Wiltshire, londyński Holland House czy Wadham College w Oksfordzie. W tym okresie zmieniła się rola pałaców. Pełniły one funkcje luksusowych hoteli, w których goszczono monarchę i jego świtę podczas podróży. W bryłach i dekorach zauważyć można motywy charakterystyczne dla gotyku, renesansu, sztuki flamandzkiej, włoskiej i niemieckiej. Budowle wznoszone były z cegieł. Projekty budynków opierały się na zasadzie symetrii. Ważną częścią konstrukcji były duże, gęsto osadzone w murze okna dzielone kamiennymi słupkami. Miały one wpuszczać do komnat nieskrępowany strumień naturalnego światła.
Meble elżbietańskie: wygoda i luksus
Podstawą wyposażenia pomieszczeń obitych boazerią były meble elżbietańskie. Antyki z tego okresu charakteryzują się masywną formą. Wykonywane były najczęściej z jesionu, cisa, orzecha i drewna dębowego. Kontynuowano znaną ze średniowiecza metodę malowania i złocenia drewna. Wśród najbardziej charakterystycznych antyków elżbietańskich wyróżniamy court cupboard (otwarty kredens z trzema półkami oraz podporami zdobionymi rzeźbionym ornamentem) oraz masywne, składane krzesło glastonbury. Popularne były łoża z baldachimami oraz pojemne skrzynie. Rzemieślnicy tworzący meble tapicerowane po raz pierwszy zastosowali mocowane obicia.
Domownicy nie dzielili jednego pomieszczenia. Popularne stało się dzielenie posiadłości na osobne pokoje. Ważną częścią rezydencji był salon z imponującym kominkiem i długim stołem. Wnętrz dopełniały mięsiste tkaniny, tapiserie i obrazy w masywnych ramach zestawione z naczyniami z matowej cyny i przedmiotami z polerowanej skóry. Około 1600 roku pojawiły się tapety z powtarzalnymi wzorami tarczy, waz czy kwiatów. Belki sufitowe dyskretnie ukrywano warstwą efektownego stiuku. Swobodnie łączono ze sobą motywy renesansowe, gotyckie i średniowieczne, tworząc wysmakowaną, wyrazistą mieszankę eklektyczną.
Styl elżbietański – antyki dla koneserów
Wzbogacenie swojego domu o stare meble i dodatki do wnętrz doda czterem ścianom odrobiny magii dawnych lat. Gdzie kupić odrestaurowane, unikalne antyki? Sklep internetowy MebleRetro.pl to wyjątkowy, wirtualny antykwariat, w którym znajdziesz wyjątkowe przedmioty o potwierdzonym pochodzeniu.



Wysoki kontrast
Żółty kontrast
Większa czcionka
Normalna czcionka
Szersze odstępy
Wyższa interlinia
Resetuj