Styl secesyjny – wystrój wnętrz, sztuka i architektura

Styl secesyjny to jeden z najbardziej rozpoznawalnych nurtów w światowej architekturze i sztuce. Miłośnicy antyków wciąż poszukują oryginalnych mebli i dekoracji z tego okresu. Czym jest styl secesyjny? Kiedy narodził się w Europie? Jakie cechy wyróżniają meble secesyjne na tle wcześniej wytwarzanych modeli? Sprawdź!

Styl secesyjny – sztuka przełomy wieków
Secesja to nurt w sztuce, architekturze i meblarstwie rozwijający się od ostatniego dziesięciolecia XIX wieku do pierwszego dziesięciolecia XX wieku. Zaliczany jest do szerszego zjawiska – modernizmu. Jego nazwa została zaczerpnięta z języka francuskiego (sécession) oraz łaciny (secessio) i oznacza „odejście”. Dlaczego? Artyści tworzący u schyłku wieku poszukiwali nowych form wyrazu i odważnie sprzeciwiali się historyzmowi naśladującemu minione epoki (na przykład antycznemu porządkowi w architekturze) i skostniałym schematom powielanym na akademiach artystycznych. Idee artystów pobudzane były przez zbliżające się nowe stulecie postrzegane jako nowa szansa. Studenci i artyści łączyli ze sobą różne dziedziny: grafikę, malarstwo, architekturę, rzeźbę i modę. Secesja miała swoje narodowe odsłony. W Niemczech nurt funkcjonował pod nazwą Jugendstil, we Włoszech stile floreale lub stile liberty, a we Francji – art nouvea.

Szczyt popularności stylu secesyjnego przypada na rok 1900. To właśnie wtedy odbyła się słynna Wystawa Światowa w Paryżu, na której najznamienitsi wyznawcy nowej sztuki zaprezentowali swój artystyczny manifest. Secesja miała rozległe korzenie i wielu prekursorów. Zwiastuny zupełnie nowego rozdziału w światowej sztuce i architekturze pojawiły się we Francji i Anglii jeszcze długo przed rozkwitem nurtu.

Intrygująca secesja: cechy stylu
Czym wyróżniała się secesja? Cechy stylu są bardzo charakterystyczne. We wszystkich dziedzinach używano miękkiej i płynnej linii zaczerpniętej ze świata roślin, organicznych kształtów, motywów roślinnych i zwierzęcych. W stosowanej ornamentyce dostrzec można było nawiązanie do sztuki japońskiej. Kompozycje rzadko były symetryczne – stawiano na swobodę nadającą dziełom wysublimowanej elegancji. Dzieła sztuki utrzymane były w szlachetnych tonacjach pasteli, złota (najczęściej pokrytego patyną) oraz czerni. Malarze mocno akcentowali pion. Obrazy bardzo często miały specyficzną formę wąskich, wysokich prostokątów. Stosowano motywy wertykalne i strzeliste (smukłe postacie, kwiaty na długich łodygach). Wśród polskich artystów, u których widoczne są wpływy secesji, wymieniamy Józefa Mehoffera, Xawerego Dunikowskiego i Wacława Szymanowskiego.

Meble w stylu secesyjnym – charakterystyka
Secesja w meblarstwie to przede wszystkim połączenie prostych brył z organicznymi, płynnymi liniami. Często stosowano orientalne dekory oraz inkrustacje i szlify. Cechą charakterystyczną mebli w stylu secesyjnym były kolorowe witraże z kryształowych szyb. Do produkcji szaf, serwantek czy komód wykorzystywano drogie i szlachetne odmiany drewna z orzechem i mahoniem na czele. Meble secesyjne pochodzące z różnych krajów różniły się mnogością zdobień. Modele stworzone przez francuskich ebenistów były bardziej dekoracyjne niż na przykład meble austriackie.

Antyki z okresu secesji cieszą się ogromnym zainteresowaniem kolekcjonerów. Ich popularność wynika z atrakcyjnej formy. Meble secesyjne, w odróżnieniu od wielu starszych antyków, są lekkie i doskonale komponują się ze współczesnymi wnętrzami.