Styl wiktoriański – elegancja i przepych z Wielkiej Brytanii

Jednoznacznie kojarzony z przepychem i luksusem styl wiktoriański narodził się w Wielkiej Brytanii za czasów jej największej potęgi. Imponująca architektura i misternie urządzone wnętrza ociekające bogactwem były odbiciem kondycji mocarstwa. Czym charakteryzował się nurt w sztuce i architekturze? Jak wyglądały wnętrza i meble w stylu wiktoriańskim? Sprawdź!

Styl wiktoriański: sztuka jako sposób na wyrażenie siebie
Styl wiktoriański ukształtował się w Wielkiej Brytanii w latach 1837-1901, w okresie dynamicznego rozwoju państwa. W tamtym okresie szalała rewolucja przemysłowa, rozwijały się miasta, podnosił się poziom zamożności. Burzliwymi zmianami kierowała królowa Wiktoria Hanowerska, która przez ponad 60 lat zasiadała na tronie. Z drugiej strony, zauważyć można pewien dysonans. Postęp cywilizacyjny zderzał się wtedy z licznymi konwenansami, które mocno ograniczały swobodę ludzi. Brytyjczycy zmuszani do rygorystycznego przestrzegania niezmiennych od dekad norm znaleźli inny sposób na ekspresję – sztukę, meblarstwo, architekturę.

Ramy nowemu nurtowi nadała klasa średnia. Do najważniejszych cech stylu wiktoriańskiego zaliczamy przepych, blichtr i rozmach. We wnętrzach urządzonych w tej konwencji mieszały się motywy stylu gotyckiego, renesansowego, neoklasycystycznego i orientalnego. Budynki i pomieszczenia dekorowano strzelistymi wieżyczkami i witrażami. Fasady budynków zdobiły podłużne i wąskie okna (nierzadko półokrągłe), wykusze, ganki, werandy, ostre łuki. We wnętrzach stosowano żywe barwy, np. zieleń, fiolet, brąz, burgund, purpurę czy czerwień.

Imponujący styl wiktoriański – meblarstwo i wystrój wnętrz
Opracowanie nowych metod produkcji mebli przyczyniło się do obniżenia kosztów ich zakupu. Ludzie zyskali szerszy dostęp do elementów wyposażenia wnętrz, co pozwoliło im eksperymentować i nadawać domom indywidualnego charakteru. Meble w stylu wiktoriańskim były stosunkowo ciężkie, bogato zdobione i ciemne (ich forma nawiązywała do kanonów barokowych). Do ich produkcji wykorzystywano dąb, jesion, mahoń, orzech, a nierzadko nawet bambus. Stoły często wyposażano w marmurowe blaty. Powszechne stało się używanie sklejki. Popularne elementy dekoracyjne nakładano na bryły maszynowo.

Meble do siedzenia produkowane w tym okresie wyposażano w sprężyny podnoszące komfort ich użytkowania. Pogłębienie siedziska sprawiło, że meble osadzano na krótszych niż dotychczas nogach. Krzesła i fotele obijane były kolorowymi, wzorzystymi tapicerkami. Wnętrz dopełniały liczne sztukaterie, obrazy w złoconych ramach, rzeźby i wzorzyste tapety.

Nowe materiały w budownictwie
Architektura okresu wiktoriańskiego jest różnorodna. Nieco uwagi należy poświęcić nowym materiałom, które przyczyniły się do rozwoju budownictwa. W okresie wiktoriańskim zaczęto używać nowoczesnych materiałów, przede wszystkim żelaza i szkła. To właśnie wtedy opracowano nowe technologie, między innymi prefabrykację. Do najbardziej charakterystycznych reprezentantów stylu wiktoriańskiego zaliczamy rezydencję królewską Osborne House znajdującą się na wyspie Wight, londyński Pałac Kryształowy, dworzec kolejowy St. Pancras International i Midland Hotel.